Ben dayıma benzerim

  Ben Trabzonda KTÜ nün horon ekibin çalıştırıyorum, her cumartesi ve pazar günleri sabah saat dokuzda kalkıp elimde bir kemençe devamlı arabama binip üniversiteye gidiyorum.

Böyle her cumartesi ve pazar elimde kemençeyle devamlı gidip gelmem, bizim evin karşısında bir süper marketin sahibi olan emekli öğretmenin dikkatını çekti,bu emekli öğretmen Akçaabatlı.Ancak merhabamız vardır onunla iyi tanışmıyoruz.Bir gün oradan geçerken kapıya kadar geldi ve bana seslendi...

Çok kibarca özür dilerim hocam kemençeyle her cumartesi pazar nereye gidiyorsunu,bende anlattım horon ekibi çalıştırıyorumda ondan dedim.Yahu hocam ben kemençeyi çok severim bana biraz kemençe çalarmısın dedi, (bende kemençe çalmayı hiç bilmem çalışmalara getiriyorum ama başkasına çaldırıyorum).Ama ona çalarım dedim,içeride bürosu var oturduk orda açtım kemençeyi hocanın gözleri faltaşı gibi parlıyor ben kemençeyi akort ederken o da bir çay döktü,ben başladım çalmaya hocanın suratı bir asıldıki kemençeyi çok iyi tanıyan birisi yutması mümkün değil,çok kibar bir insan bana bırak diyemiyor,yapamadı bir çayda bana döktü ben çaydan bir furt alayım derken o hemen kemençenin yayını kaptı sarmaya başladı teşekkür ederim hocam dedi ama neler çektiği yüzünden belli oluyordu...

Neyse ben aldım kemençeyi gittim,ama ona kemençe çalamadığımı söylemedim.Bir hafta sonra elimde kemençe tekrar oradan geçiyorum hoca kapıdan bakıyor,hocam bir hava daha atayımmı sana dedim hoca hemen cevap verdi şimdi olmaz sırası değildir dedi,ardından bende ona aynen şunu söyledim ben dayıma benzedim çok iyi kemençe çalarım dedim.hoca biraz durduktan ,sonra hocam sana birşey diyebilirmiyim dedi, buyur hocam dedim senin benzediğin dayın sağmıdır evet deyince o kibar hoca aynen şöyle dedi


       ........Hocam kusura bakma ama senin benzediğin o dayının dıburuna koyayım.

HİKAYE: ÖMER AKÇAİR